ویلخ - یهودیان ایرانی

درخت زندگی
درخت زندگی
Go to content
ویلخ
Weekly Parsha by Rabbi Baalness
00:00
פרשת וילך پاراشای هفته هاراو بنیامین پاکنهاد شبات شالوم
00:00
פרשת וילךوظیفه مادران
00:00
داستانی برای شبات
00:00
ربای بنیامین لاوییان
00:00
ربای بنیامین لاوییان1
00:00
صدای تورا صدای جاویدان parasha
00:00
صدای تورا صدای جاویدان parasha2
00:00
هاراو شموئيل سليمانى
00:00
هاراو نیکجو داستانی واقعی برای شبات ویلخ
00:00
00:00
00:00
פרשת וילך
پاراشاى ويلخ، داراى 30 (ל) پاسوق كه همراه با پاسوقهاى پاراشاى نيصاويم 70 پاسوق مطابق با סימן ״אדוני׳ה״...
همچنين پاراشاى ويلخ داراى 553  كلمه و  2123 حرف ميباشد

پاراشاى ويلخ داراى 2 فرمان امر...
👇
1(فرمان جمع شدن يهوديان در روز دوم موعد سوكا ( در پايان سال هفتم) در بت هميقداش براى شنيدن فصولى از تورات مقدس از زبان پادشاه وقت
2(فرمان نوشتن يك سفر تورا توسط هر مرد يهودى

هفطارا-وَیِلِخ
وَیِلِخ-پنجاه و دومین هفطارا
هوشَع 14/2 – 14/10 و میخا 7/18 – 7/20

هوشَع، پیامبر ژرف اندیش و ظریف طبع يیسرائل به سال 3150 عبری و دوران عوزیا پادشاه یِهودا در جنوب يیسرائل پیامبری را آغازیده، تا 3200 عبری و ابتدای سلطنت حِزقیا ارشاد ایشان را پی می گرفت.
پیام اصلی او تشویق قوم يیسرائل به توبه و بازگشت در راه خد.اوند بوده، اجرای کورکورانه فرایض و دستورهای آیین يیسرائل را بی ایمان کافی به خد.ا و تورای آسمانی اش، عبادت ناقص و کم ثمر می دانست. وی ملت را پیوسته از اتکای مطلق به قدرت سیاسی و نظامی دور داشته، آن را نشانی از ضعف ایمان به ذات الهی می دانست.
هفطارای وَیِلِخ که با واژه شُووا (بازگشت و توبه) آغاز می شود، بر پایه تشویق ملت به توبه و بازگشت در راه خد.ا و یهودیت نوشته شده که مناسبت آن را برای قرائت در شَبات شُووا (بین روش هَشانا و کیپور) می نماید. پیش بینی الهی بر گناهکاری ملت پس از درگذشت مُشه رَبِنو و لزوم توبه و بازگشتشان به راه او که در وَیِلِخ درج است، تشابه پاراشا و هفطارایش را آشکار می کند.
پایان تند و ناملایم نبوتهای هوشع در این هفطارا، سه آیه زیبا و امیدوار کننده از نبوتهای میخا برای حسن ختامی دلپذیر و نوید بخش به هفطارای وَیِلِخ و معروف به  *می اِل کاموخا*  است که بخش اصلی متن مراسم تَشلیخ را در بعدازظهر اول روش هشانا می سازد.
هفطارا ويلخ
هوشع – فصل چهارده
2. ای يیسرائل به سوی خد.اوند – خد.ایت بازگرد؛ زیرا برای گناهان و خطاهایت لغزیده ای.
(به ملت یهودا در جنوب يیسرائل بود؛ چون آنها برای گناهانشان به دام و تصرف فرمانروایی آشور افتاده بودند و ناوی راه دیگری جز توبه و بازگشت ملت به راه خد.ا برای نجات و بقای ایشان نمی فرمود.)
3. (در توبه) تنها کلامهای خالصانه تان را با خود داشته و به سوی خد.ا بازگردید (زیرا او به هدایای مالی و جسمی شما نیاز ندارد). آنگاه در پیشگاه او بگویید: «(خد.ایا) همه گناهان را درگذر و بر ما لطف و مرحمت خود را بفرما تا ما سخنان لبهایمان را به جای گوساله های قربانی به حضور تو تقدیم کنیم.»
4.«آشور ما را نمی رهاند و دیگر بر اسبان (فرستاده از مِصر برای دفاع از ما) متکی نبوده، و بار دیگر به کار دستهایمان (بتها) نمی گوییم که شما خد.ایان ما هستید؛ زیرا (دریافته ایم که همه ضعیفان) و یتیمان نیز تنها رحمت و بخشش از تو می یابند.»
5. من (خد.ا) خودسری و کجروی (يیسرائل) را (با ابراز پشیمانی) شفا بخشیده، آنان را به اختیار آزاد خودم به هر گونه دوست می دارم؛ زیرا خشم من سرانجام از ایشان فرو کشیده است.
6. در این صورت، رحمتها و احسانهای من برای ملت يیسرائل، چون بارش شبنم بهاری حتمی بوده، سبب می شود که ایسرائل چون گل سوسن شکفته شده و ریشه هایش را مانند (سرو آزاد) لُبنان پراکنده و استوار کند.
7. پس شاخه هایش (نسل آینده يیسرائل) به اطراف پخش شده و زیبایی اش چون درخت پرطراوت زیتون و عطرش (آوازه اش) همانند سبزه زارها و گلهای معطر لبنان فراگیر خواهد گردید.
8. و اما آنانی که زیر سایه چنین درختی ساکن شوند (زندگی شان را در سایه ایمان به خد.ا، یهودیت و نه بت پرستی و مادیات بنا می نهند)، بار دیگر همچون غله و ذرت پربار خواهند شد. (افزون نعمت)؛ همچون خوشه های انگور خواهند شکفت و همچون شراب لبنان خوش رایحه و دلپذیر خواهند شد.
9. پس آن هنگام اِفرائیم (اولین خاندان يیسرائل که به راه بت پرستی کشیده شد) گفت:
«پس مرا دیگر با این بتها چه کار است؟» (راه بت پرستی به چه درد يیسرائل می خورد؟) و من – خد.اوند در پاسخش می گویم: «تنها من هستم که می توانم به استغاثه ها و خواسته های او پاسخ گفته و او را نگاه دارم. همانا که ذات من چون درخت سرسبز و پرطراوت سرو آزادم؛ (درخت سرو آزاد میوه ای نمی دهد) تو قوم يیسرائل، میوه ات و ثمره زندگی ات از سوی من (خد.اوند) خواهد بود.»
10. (يیسرائل در شما) دانا و آگاه است که این مطالب را دریابد و که بینا و فهیم است تا اینها را بداند؟
(که تنها راه نجات و بقایش، بازگشت به راه خد.ا و ابراز توبه از خطاهاست) زیرا آگاه باشید که همه راه ها و مشیت های خد.اوند، صحیح و عادلانه اند. پرهیزگاران و دادگران در آن گام برداشته، به پیش می روند؛ اما خطاکاران در آن می لغزند. (می افتند)
میخا – فصل هفت
18. (پروردگارا) کیست خد.ایی که مانند (ذات رحمان و رحیم تو) گناهان را بخشوده و خطاهای بازماندگان میراث خودش را درگذرد؟
بی گمان، او خشمش را تا ابد پابرجا می دارد؛ زیرا ذات اقدسش به احسان ورزی و بخشش شاد و مسرور می شود.
19. همانا که بار دیگر بر ما رحم و شفقت ارزانی داشته، خطاهای ما را (چون دشمنانمان) مغلوب خواهد فرمود. (آنگاه) تو تمام گناهان قومت را به قعر دریاها خواهی افکند.
20. پس سرانجام، تو وفاداری ات را به یَعقوب (و فرزندانش) و رحمتت را به اَوراهام (و نسلش) خواهی نمود؛ چنانکه به پدران ما در زمانهای
گذشته سوگند یاد فرمودی.



POWERED  BY   derakhte-zendegi.com
+1 8182310173
ارتباط روابط عمومی
بخش فنی‌
+49 1788908346
Back to content